พึ่งรู้นะว่าการที่คนเราใช้ชีวิตอยู่กับตัวเองนานๆ
มันชั่งโดดเดี่ยวและเป็นทุกใจ
โลกใบนี้ชั่งโหดร้าย..ไม่มีอะไรที่แน่นอน
แต่ก็ต้องทนอยู่ให้ได้..อยู่ต่อไป

เคยไหม . . . ที่รักใครมาก จนไม่สนใจว่าเขาจะเป็นยังไง จะดี จะร้ายแค่ไหน
เคยไหม . . . ที่ยอมทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้เขามีความสุข ถึงแม้ว่าตัวเราจะทุกข์
เคยไหม . . . ที่นึกถึงเขาทุกลมหายใจ นึกถึงเขาทุกครั้งที่หลับตา
เคยไหม . . . ที่เชื่อมั่นในคำสัญญาของเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่มีวันเป็นไปได้
เคยไหม . . . ที่ยอมทำทุกอย่าง แม้ต้องเสียใจ เพื่อแค่ให้เขายังอยู่กับเราต่อไป
เคยไหม . . . ที่ไว้ใจ เชื่อใจเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้
เคยไหม . . . ที่ถูกใครทำร้ายหัวใจ แล้วยังยอมให้เขากลับมาทำร้ายเหมือนเดิม
เคยไหม . . . ที่ตลอดเวลาที่คบกับเขาแล้วถูกโกหก แต่ก็ยังเชื่อคำพูดเขา
เคยไหม . . . ที่เขาทำในสิ่งที่อภัยให้ไม่ได้ แต่ก็ยังอภัยให้เขา
เคยไหม . . . ที่ต้องให้โอกาสเขาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
เคยไหม . . . ที่คิดถึงเขา แล้วนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวบ่อยๆ
เคยไหม . . . ที่อยากให้เขากลับมาอยู่ข้างกายเรา ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
เคยไหม . . . ที่ห่วงใครมาก ๆ จนไม่อยากให้ไปไหน
เคยไหม . . . ที่ทำตัววุ่นวาย จนทำให้เขารู้สึกรำคาญ
เคยไหม . . . ก่อนที่จะทำอะไรลงไป จะต้องนึกถึงความรู้สึกเขาก่อน
เคยไหม . . . ที่ขี้หึง หึง แม้กระทั่งรู้ว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่น
เคยไหม . . . ที่แค่เขาชมใคร ว่าสวย ว่าน่ารัก เราก็เก็บมาคิดมากจนทะเลาะกัน
เคยไหม . . . ที่อยากจะทำตัวให้ดูดี ให้น่ารัก เพื่อที่จะไม่ให้เขาไปสนใจใคร